FANDOM


Aleksander III Wielki (356 r p.n.e - 323 r p.n.e)Edytuj

Aleksander urodził się ok. 20 lipna 356 r.p.n.e. w macedońskim mieście Pella. Ojcem jego był król Filip
-Lutherddddddddddddddddddddddddddddddddddd

Aleksander Wielki król Grecji i wielki zdobywca w IV w p.n.e.

II, a matką - Olimpias. Wpoiła ona Aleksandrowi przeświadczenie, iż królowie macedońscy pochodzą od Heraklesa, jednego z synów greckiego boga Zeusa. Według Olimpias przodkiem Aleksandra był Achilles, bohater Iliady Homera. Młody Aleksander, któremu rodzice zaszczepili pragnienie zwycięstw i chwały królewskiej, nie miał innych dążeń. Gdy go zapytano, czy podczas igrzysk olimpijskich weźmie udział w wyścigu, dał do zrozumienia, iż zrobiłby to, gdyby miał pobiec z królami. Jego ambicją było prześcignięcie dokonań ojca i zyskanie chwały dzięki

własnym osiągnięciom.

W noc narodzin Aleksandra spłonęła świątynia Artemidy. Według magów miało być to ostrzeżenie przed licznymi katastrofami w najbliższej przyszłości. W przypadku Aleksandra propaganda pojawiła się bardzo wcześnie, jeszcze przed tym jak został królem. Aleksander wychowywał się w głośnym, wrzaskliwym, męskim świecie szorstkich, zawodowych żołnierzy. Zaś jego matka
-Luthergssssssssssssg

Popiersie młodszego Aleksandra Wielkiego.

Olimpias skandalicznie psuła syna. Kiedy Aleksander miał osiemnaście lat jego rodzice rozeszli się. Do tej pory jak się okazało dość zgodnie wychowywali syna. Jednak nie ulega wątpliwości, że Aleksander ubóstwiał swoją matkę. Jego relacje z ojcem były bardziej oschłe. Mimo, że szczerze podziwiał ojca, skrycie z nim współzawodniczył. Wychowawcą 13-letniego Aleksandra został grecki filozof Arystoteles, któremu udało się obudzić w nim zainteresowanie filozofią, medycyną i naukami przyrodniczymi. Poglądy polityczne Aleksandra oparte były na przestarzałej już wtedy koncepcji greckiego miasta - „państwa”. Idea małego miasta - Państwa nie mogła przemawiać do ambitnego księcia, pragnącego zbudować wielkie, scentralizowane imperium. Aleksander musiał się też stosować do Arystotelesowej zasady- niewolnicy to ludzie nie będący Grekami. Dzięki Arystotelesowi rozwinął w sobie zamiłowanie do lektury i zdobywania wiedzy. Aleksander przez całe życie był zapalonym czytelnikiem, zwłaszcza dzieł Homera. Podobno znał na pamięć Iliadę - utwór poetycki składający się w sumie z 15 693 wersów. Nauka pod okiem Arystotelesa skończyła się nagle w roku 340 p.n.e., gdy 16-letni książę wrócił do Pelli, by pod nieobecność ojca rządzić Macedonią. Następca tronu rychło wyróżnił się w rzemiośle wojennym. Ku radości Filipa szybko pokonał zbuntowane trackie plemię Medów, wziął szturmem ich stolicę i od swego imienia nadał nazwę Aleksandroupolis. Aleksander wyrósł na chłopaka muskularnego o średnim wzroście. Filip postanowił, że dalsze kształcenie jego syna odbędzie się w wiejskim, spokojnym otoczeniu. Rolę wykładowcy przydzielił Arystotelesowi. Ruszając na wyprawę do Azji, Aleksander zabrał ze sobą wielu zoologów, botaników i geologów, dzięki czemu informacje i materiały wtedy zdobyte stały się podstawą niejednego epokowego dzieła naukowego. Wspaniały uczeń Arystotelesa, podobnie jak on uwielbiał medycynę i biologię. Często próbował pomagać swoim przyjaciołom w chorobie. Jednak najważniejszą
-Lddddddddduther

Terytorium Wielkiego Króla.

rzeczą, jaką Aleksander wyniósł ze studiów była spostrzegawczość, Przed śmiercią Filip zdążył wywołać wiele zamieszania. Postanowił poślubić Kleopatrę, a Olimpias posądził o cudzołóstwo, z czego wynikało, że wyparł się swojego pierworodnego syna. Znaczyło to, że Aleksander przestałby być następcą tronu. Mimo to, plany Filipa nie doszły do skutku. Co prawda poślubił Kleopatrę, ale nie udało mu się wydziedziczyć syna. Po weselu Aleksander i Olimpias wyjechali z kraju. Jednak po narodzinach córki Kleopatry i Filipa, „świeżo upieczony” ojciec nie miał wyjścia i musiał ściągnąć z powrotem syna do Macedonii. Podczas drugiego dnia na igrzyskach Filip Macedoński został zamordowany. Mordercą był członek straży przybocznej, Pauzaniasz. Sprawcę zabito i wywieszono jego zwłoki na szubienicy oraz wystawiono na widok publiczny. Wreszcie w 336 r. p.n.e.
-Ludddddddddddddddther

Popiersie Króla.

W roku 333 p.n.e. perski król Dariusz stanął naprzeciw Aleksandra w bitwie pod Issos, w południowo-wschodnim krańcu Anatolii. Armia Aleksandra odniosła wspaniałe zwycięstwo nad liczniejszymi wrogami dzięki natarciu ciężkiej jazdy na lewe skrzydło sił perskich, po którym nastąpił atak oskrzydlający na pozycję Dariusza w centrum. Dariusz, aby uniknąć niewoli, musiał uciekać z pola walki, pozostawiając żony i córki, które zgodnie z perską tradycją towarzyszyły mu w trakcie kampanii.a początku 323 r.p.n.e. wyruszył do Babilonu, aby przygotować wyprawę do Arabii. Podczas przyjęcia Aleksander Macedoński źle się poczuł. Zaczął boleć go brzuch. Przez dwa tygodnie leżał w łóżku z gorączką. Niestety nigdy już nie wstał. Dokładnie 10 czerwca 323 r. p.n.e. Aleksander Wielki zmarł. Obecnie mówi się, że przyczyną jego zgonu było pijaństwo, malaria, pęknięcie wrzodu lub otrucie. Po jego śmierci nastał okres hellenistyczny.Fascynujące jest to, że Aleksander Wielki już w wieku siedmiu lat potrafił zastąpić ojca w jego obowiązkach, gdy ten musiał wyruszyć na wojnę. Mimo, że przeżył tylko 33 lata dokonał bardzo wiele.Potrafił nawet pokonać Persję, czego nie udało się zrobić Filipowi. Aleksander szanował bardzo swoich rodziców o czym nie można zapomnieć. Był też znakomitym wojownikiem i myślę, że udało mu się spełnić swoje marzenie, aby być tak dobry jak Achilles.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.